Komentarze. Wiersze Marty P. Powiedzonka Weroniki Ś.

Na kolejnych stronach znajdują się:

• Komentarze oraz oceny różnych, zwykle bieżących spraw i wydarzeń. Teksty, jeśli przydatne, mogą być dowolnie wykorzystywane w części lub całości, bez podawania źródła. Komentarze
• Wiersze Marty P. Na razie, podkreślam: na razie nie są objęte prawem autorskim, choć zaznaczenie autorstwa jest miłym gestem. Wiersze Marty P.
• Powiedzonka Weroniki Ś. Również na razie nie objęte prawem autorskim, choć pogłębiająca się z miesiąca na miesiąc ich głębia filozoficzna, że o celnośco w opisywaniu świata nie wspomnę, może rzecz zmienić. Powiedzonka Weroniki Ś.

Załącznik nr 1. Wzór recenzji przyjaznej autorce (autorowi)

Część tekstu można też użyć np. w wypracowaniu szkolnym

Od wydania poprzedniego, świetnego tomu wierszy, w przepastnych szufladach biurka znakomitej poetki (znanego poety ) [wpisać imię i nazwisko] zebrała się ogromna ilość niezwykłych wierszy, wydanych właśnie staraniem wydawnictwa [wpisać nazwę wydawnictwa]. Wydanie wsparł finansowo [wpisać dane sponsora, każdy tomik wierszy musi być dotowany]. Zbiór imponuje (czymś, tu przykład) wielością tematów. Świetna okładka i niepowtarzalna kreska rysunków [imię i nazwisko autora rysunków, jeśli takowe są] doskonale współgra z nastrojem wierszy. Autor nie eksperymentuje (jak zwykle, eksperymentuje z formą ), koncentrując się wcale udatnie na pięknie krajobrazów i wnętrz spotkanych ludzi. W tło liryków wpisuje ( do wyboru:) codzienną ludzka krzątaninę, pory roku, zwyczaje i obrzędy, symbole miejsc i czasu, odwołania do historii. Są tu teksty aż gęste od skojarzeń, także znaczeń, niektóre odnoszą się wprost do głębokich sensów na granicy ludzkiej świadomości. Zwraca na to uwagę [imię i nazwisko] w przedmowie (posłowiu), pisząc międzi innymi:[cytujemy obficie]. Z przytoczonych tytułów (jeśli jakoweś przytoczono ) najbardziej odpowiada mi 'tytuł', bo w nim wymiary: uniwersalny i jednostkowy doskonale sie uzupełniają.

W dalszej części recenzji dobrze jest odnieść się do zawodu, a dokładniej wiedzy zawodowej autorki(ra) wierszy, pod warunkiem że ma owa wiedza jakiś prestiz społeczny. Celowe jest powiązanie tejże z podmiotem lirycznym. Przykładowo, jeśli autor jest filozofem: Język poezji, odmienny przecież od naukowego, powoduje że treści zaczerpnięte z filozofii ukazują się w innym świetle, z rozszerzonym polem znaczeniowym. W twórczości autora myśl filozoficzna bywa tylko punktem wyjścia dla liryki. Podmioty liryczne jego utworów poszukują własnych rozwiązań uniwersalnych problemów, dalekich od standardowych koncepcji filozoficznych. Wśród problemów, do których poeta się odnosi, przeważaja te nurtujące ludzkość od wieków, wielokrotnie a różnie definiowane. Zwróćmy uwagę na przykład na wiersz [tytuł], rozważający zagadnienie [np. wolności]. W celu zwiększenia objętości recenzji możemy w niej zacytować w części lub całości od dwóch do nawet ośmiu wierszy.

Istotne w każdej recenzji jest pochwalenie się własną wiedzą, niekoniecznie zwiazaną jakoś z literaturą. Przykład tej związanej z literaturą: Czytelnik może przekaz zrozumieć i przyjąć lub odrzucić, jeśli nie przesłanie to chociaż ewokowany obraz. Jest to poezja formularna, która w wersji współczesnej, składa się z pewnych całostek języka potocznego. Poeta - konstruktor tak je składa, że nabierają znaczeń głębszych, dodatkowych. Przytaczam wiersz [tytuł]. Zauważmy, że w przytoczonym wierszu nie ma w zasadzie metafor, synekdoch, oksymoronów czy innych figur retorycznych.

Na zakończenie ksiażkę możemy po prostu polecić, albo zakończyć recenzję w miarę celną pointą. Jeśli poetka(a) jest bardzo mało znana - a taki jest los większości spośród nich, poetów są tabuny, możemy ewentualnie oskarżyć tych na szczycie ( poetów, krytyków i w ogóle) o zmowę, nazywając naszego 'poetą celowo przemilczanym'